سلام! من به عنوان یک تأمین کننده تیاکروپید ، مدتی است که با این حشره کش عالی سر و کار دارم. Thiacloprid یک حشره کش نئونیوتینوئید خوب شناخته شده است که در برابر طیف گسترده ای از آفات بسیار مؤثر است. اما اخیراً ، نگرانی فزاینده ای در مورد مقاومت آفات در برابر تیالوپرید وجود دارد. بنابراین ، بیایید به مکانیسم مقاومت تیاکلوپرید در آفات بپردازیم.
اول از همه ، Thiacloprid دقیقاً چیست؟ این یک ماده شیمیایی مصنوعی است که سیستم عصبی حشرات را هدف قرار می دهد. هنگامی که آفات با تیالوپرید در تماس هستند ، در سیستم های عصبی خود به گیرنده های استیل کولین نیکوتین (NACHR) متصل می شود. این گیرنده ها برای عملکرد عصب طبیعی بسیار مهم هستند. هنگامی که تیالوپرید به آنها متصل شد ، انتقال طبیعی تکانه های عصبی را مختل می کند. این منجر به تحریک سیستم عصبی می شود و باعث فلج و در نهایت مرگ آفت می شود. این حالت اصلی عمل تیالوپرید است.
حال ، بیایید در مورد مقاومت صحبت کنیم. مقاومت زمانی اتفاق می افتد که آفات که یک بار به راحتی توسط تیاکلوپرید کنترل می شدند ، برای زنده ماندن در معرض آن شروع می شوند. چند روش مختلف وجود دارد که می تواند رخ دهد و معمولاً ترکیبی از عوامل ژنتیکی و فیزیولوژیکی است.
یکی از مکانیسم های اصلی مقاومت به سایت است. آن دسته از nachr هایی را که تیالوپرید به آن متصل می شود ، به خاطر دارید؟ خوب ، آفات می توانند در ژنهایی که برای این گیرنده ها کد می کنند ، جهش ایجاد کنند. این جهش ها ساختار NACHR ها را به اندازه کافی تغییر می دهند تا تیالوپرید نتواند به طور مؤثر به آنها متصل شود. مثل این است که قفل را تغییر دهید تا کلید (thiacloprid) دیگر مناسب نباشد. به عنوان مثال ، برخی از مطالعات نشان داده اند که در برخی از جمعیت شته ، جهش در زیر واحد های NACHR منجر به کاهش حساسیت به تیالوپرید شده است. این بدان معنی است که حتی وقتی آفات در معرض دوزهای طبیعی تیاکلوپرید قرار می گیرند ، نمی تواند عملکرد عصبی آنها را همانطور که باید مختل کند ، و آنها زنده می مانند.
مکانیسم مهم دیگر مقاومت متابولیک است. آفات آنزیم های مختلفی در بدن خود دارند که به آنها کمک می کند تا از مواد خارجی مانند سموم دفع آفات خلاص شوند. با گذشت زمان ، آفات می توانند تولید این آنزیم ها را افزایش داده یا فعالیت آنها را تغییر دهند تا در تجزیه تیالوپرید کارآمدتر شوند. به عنوان مثال ، آنزیم های سیتوکروم P450 گروهی از آنزیم ها هستند که نقش بزرگی در متابولیسم سموم دفع آفات دارند. برخی از آفات مقاوم سطح بالاتری از این آنزیم ها دارند ، که می توانند به سرعت تیاکلوپرید را به ترکیبات سمی کمتری تقسیم کنند قبل از آنکه بتواند تأثیر قابل توجهی در سیستم عصبی آفت داشته باشد.
مقاومت رفتاری نیز یک عامل است. آفات می توانند رفتار خود را تغییر دهند تا از تماس با تیالوپرید جلوگیری شود. آنها ممکن است نسبت به حضور حشره کش حساس تر شوند و از مناطق تحت درمان دور شوند. به عنوان مثال ، برخی از حشرات می توانند بو یا طعم تیاکلوپرید را تشخیص داده و از تغذیه گیاهانی که با آن تحت درمان قرار گرفته اند خودداری کنند. به این ترتیب ، آنها می توانند حتی در محیطی که تیالوپرید در آن حضور دارد زنده بمانند.
بنابراین ، این مقاومت چگونه توسعه می یابد؟ معمولاً با تعداد کمی از آفات در یک جمعیت شروع می شود که دارای تنوع ژنتیکی طبیعی هستند و باعث می شود آنها در برابر تیالوپرید کمی مقاوم تر شوند. هنگامی که ما به طور مکرر از thiacloprid استفاده می کنیم ، به عنوان یک فشار انتخابی قوی عمل می کند. آفات حساس تر کشته می شوند ، اما موارد مقاوم زنده می مانند و تولید مثل می کنند. در طول نسل ها ، نسبت آفات مقاوم در جمعیت افزایش می یابد. به همین دلیل استفاده از سموم دفع آفات مانند تیالوپرید به روشی مسئول بسیار مهم است.
من به عنوان یک تامین کننده تیاکروپرید ، اهمیت برخورد با مقاومت را درک می کنم. به همین دلیل ما ارائه می دهیمthiarway 240g / l odبشر این فرمول به گونه ای طراحی شده است که تا حد امکان مؤثر باشد ، اما ما همچنین استراتژی های یکپارچه مدیریت آفات (IPM) را تشویق می کنیم. IPM شامل استفاده از ترکیبی از روشهای مختلف کنترل آفات ، مانند کنترل بیولوژیکی (با استفاده از دشمنان طبیعی آفات) ، کنترل فرهنگی (مانند چرخش محصول) و کنترل شیمیایی است. با استفاده از تیالوپرید در ترکیب با سایر روشها ، می توانیم فشار انتخاب را برای مقاومت کاهش داده و تلاش های کنترل آفات خود را پایدارتر کنیم.
هنگام استفاده از Thiacloprid ، پیروی از دستورالعمل های برچسب نیز مهم است. استفاده از دوز مناسب در زمان مناسب می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. بیش از - استفاده از تیاکلوپرید نه تنها خطر مقاومت را افزایش می دهد بلکه تأثیرات منفی بالقوه ای بر محیط زیست و موجودات غیر هدف دارد.
در نتیجه ، درک مکانیسم مقاومت تیاکلوپرید در آفات برای مدیریت مؤثر آفات بسیار مهم است. ما باید از چگونگی مقاوم در برابر آفات آگاه باشیم و برای جلوگیری از آن قدم برداریم. اگر در کار کنترل آفات یا کشاورزی هستید و به محصولات Thiacloprid ما علاقه مند هستید ، من شما را ترغیب می کنم تا به یک بحث تهیه کمک کنید. ما در اینجا هستیم تا به شما در یافتن بهترین راه حل ها برای نیازهای کنترل آفات خود کمک کنیم.
منابع
- Nauen ، R. ، & Denholm ، I. (2005). تحقیقات مقاومت در برابر حشره کش: جهت ها و چالش های جدید. بیوشیمی و فیزیولوژی سموم دفع آفات ، 83 (3) ، 195 - 205.
- Bass ، C. ، Puinean ، AM ، Zimmer ، CT ، Denholm ، I. ، Williamson ، MS ، & Field ، LM (2011). مقاومت در برابر حشره کشهای نئونیوتینوئید در حشرات: وضعیت فعلی و چشم انداز آینده. بیوشیمی و فیزیولوژی سموم دفع آفات ، 100 (2) ، 101 - 112.
- Feyereisen ، R. (1999). آنزیم های حشرات P450. بررسی سالانه Entomology ، 44 (1) ، 507 - 533.
